Aradığınız Kişiye Şu An Ulaşılamıyor

Aradığınız Kişiye Şu An Ulaşılamıyor

Şöyle keyfime göre tatil yapmayalı kaç yıl oldu bilmiyorum…

 

İzin başka bir şey, tatil başka bir şey karıştırmayın. Her tatil izindir ama her izin tatil değildir.

 

Görünürde iki haftalık izne çıkıyorum ama 3 günü geçmiyor “tatil” amaçlı bir yere gidişim.

 

Ne suyunda yüzebiliyorum adamakıllı, ne dağına çıkabiliyorum.

 

Ne toprağını gezebiliyorum dallarından tutarak, ne sahilinde yürüyebiliyorum.

 

Oysa, nasıl severim güneşten gölgeye kaçıp tatil için ayırdığım romanları okuyup, cırcır böcekleri ile herkesten uzak bir köşede akşamı beklemeyi.

 

Nasıl severim gece sahilde ateş yakıp arkadaşlarla gitar ve bağlama eşliğinde bir şeyler söylemeyi, o ateşte çay demleyip uzun uzadıya sohbetler etmeyi.

 

Normal hayatımın tersine biraz daha güne erken uyanıp ailece balkonda kahvaltı etmeyi, bir yere yetişme kaygısı olmadan günlük gazeteleri bulmacasına kadar çözmeyi…

 

Akşam yemeği sonrası çevreden gelen yoğun müzik karmaşasının içinde yazlık bahçelerinde oturan insanlarla sohbet edip en aylak yürüyüşle çekirdek çitlemeyi…

 

Ama olmuyor işte, sebebini de buldum suçlusunu da:

 

CEP TELEFONU

 

Evet bu yazının buraya kadar olan bölümünü eski yazılarımın birinden aldım…

 

Gerçekten bir düşünelim bizi bizden alan emzik gibi yanımızdan hiç ayırmadığımız, olmadığında bir yanımızı eksik hissettiğimiz bu cep telefonları olmadan önce ne yapıyor, nasıl yaşıyorduk biz…

 

Şöyle bir kalabalığa karıştığınızda bir köşeye çekilin ve insanları seyredin;

Yarısının telefonla konuşmasa dahi uğraştığını görürsünüz.

 

Ki belki de cep telefonunu artık en az konuşmak için kullanıyoruz, daha çok oynuyor, içinde geziyor olmadı telefonun kendinde bir şeyleri keşfediyoruz.

 

-Bir araya gelince da bak ben şunu yükledim çok iyi

-A “bende de şu var”  türünden sohbetler ediyoruz…

 

Uzar gider bu konu şimdi biz başı ile sonunu birleştirelim ve şu tatil zamanımızda en azından telefonlardan uzaklaşarak kendimize ve sevdiklerimize biraz zaman ayıralım.

 

Bırakın bir hafta da kimse ulaşamasın size, bırakın bıraktıklarınız da biraz özlesin sizi.

Kimseye mesaj atmayın, mail atmayın, girmeyin internete…

 

Bırakın yokluğunuz oluşsun biraz çevrenizde, elinizde eşinizin, çocuğunuzun elleri olsun cep telefonunun yerinde.

 

Beynen de dinlenin, fizikende.

Niye insanlar tatilden artık çok yorgun dönüyor sizce…

Paylaş

You May Also Like