Sarıkamış Destanı

Sarıkamış Destanı

 

Hele söyle kurban olduğum hele söyle, 
Efim efim donarken gecenin ayazında. 
Nefesin buhar olup çıkarken son defa, 
Çıkmamış bıyıklarından buz sarkarken yiğidim, 
Elin mi önce dondu, yoksa ayakların mı? 
Kim düştü önce toprağa sen mi arkadaşın mı? 
Doksan bin can düşerken bir bir yere 
Yükselirken sessiz çığlıklar tekbirlerle birlikte. 
Kim düştü önce aklına anan mı.. 
Hele söyle kurban olduğum.. 
Yoksa yoksa balan mı? 
Şimdi ne zaman aklıma düşsen 
Gözümden yüreğime gözyaşlarım buz tutmuş.. 
Ne zaman seni ansam. 
İçim yanar, dışım donar. 
İçim dışım çığ tutar. 
Sarıkamış yalandır, borandır Sarıkamış, 
Sarıkamış ayazdır, destandır Sarıkamış, 
Sarıkamış evlattır tam doksan bin. 
Evladı buz kesmiş, evladı toprak olmuş, 
Tam doksan bin anadır Sarıkamış. 
Doksan bin anadır Sarıkamış. 
Yaradır Sarıkamış, 
Borandır Sarıkamış, 
Destandır Sarıkamış.

Paylaş